ساده ترین روش ساخت دستگاه جوجه کشی با بطری پلاستیکی

امروز می‌خوام یه چیز کاربردی و باحال یادتون بدم که شاید تا حالا بهش فکر نکرده باشید؛ این‌که چطور می‌تونید توی خونه و با یه بطری پلاستیکی ساده، تخم‌مرغ رو به جوجه تبدیل کنید! بله، کاملاً واقعی و شدنیه! نه نیاز به دستگاه‌های گرون دارید، نه تجهیزات عجیب‌غریب. فقط با وسایلی که تو بیشتر خونه‌ها پیدا میشه، می‌تونید یه دستگاه جوجه‌کشی خونگی بسازید. اگر عاشق کارهای خلاقانه هستید یا دوست دارید به بچه‌هاتون یه تجربه علمی فوق‌العاده نشون بدید، این آموزش از سری مقالات استارپت دقیقاً همونه که دنبالش می‌گشتید. پس تا آخرش با من باشید!

مواد و ابزارهای مورد نیاز

قبل از شروع ساخت، ابتدا باید وسایل لازم را جمع‌آوری کنیم. خوشبختانه اغلب این وسایل ارزان‌قیمت بوده و ممکن است همین حالا در منزل شما موجود باشند. لیست مواد اولیه به همراه گزینه‌های جایگزین در جدول زیر آورده شده است تا اگر وسیله‌ای در دسترس نبود، بتوانید از گزینه مشابهی استفاده کنید:

نکته مهم: فقط تخم‌مرغ نطفه‌دار قابلیت جوجه شدن دارد. تخم‌مرغ‌های معمولی که از سوپرمارکت می‌خرید، چون نطفه ندارند، هرچقدر هم گرم شوند، جوجه نمی‌شوند. برای جوجه‌کشی حتماً باید تخم نطفه‌دار از مرغداری یا پرورش‌دهنده طیور تهیه کنید.

در ادامه، موارد فوق را آماده کنار دست خود قرار دهید. اکنون آماده‌ایم که به سراغ مراحل ساخت برویم.

مراحل ساخت دستگاه جوجه‌کشی با بطری پلاستیکی

حتی اگر تاکنون هیچ وسیله‌ای نساخته‌اید، نگران نباشید؛ با رعایت این راهنما شما هم می‌توانید دستگاه جوجه‌کشی دست‌ساز خود را داشته باشید.

مرحله ۱: آماده‌سازی بطری به عنوان محفظه دستگاه

ابتدا بطری پلاستیکی را کاملاً شسته و ضدعفونی کنید تا عاری از هرگونه آلودگی باشد. بطری شفاف ۵ لیتری آب گزینه مناسبی است چون فضای کافی برای چند تخم دارد و شفاف بودن آن کمک می‌کند داخل را ببینید. پس از خشک شدن بطری، آن را به پهلو بخوابانید. حالا باید یک دریچه دسترسی روی بدنه بطری ایجاد کنیم:

1. با یک کاتر تیز یا تیغ موکت‌بری، روی یکی از دیواره‌های جانبی بطری یک برش مستطیلی بزرگ ایجاد کنید. این بخش مانند درِ انکوباتور ( عمل خواهد کرد که بعدها برای قرار دادن تخم‌ها و ظرف آب استفاده می‌شود​. اندازه این دریچه باید به‌قدری باشد که دست شما به راحتی داخل بطری برود، اما نه آنقدر بزرگ که پایداری بطری از بین برود. یک ضلع این مستطیل را کاملاً نبرید تا به صورت لولا عمل کرده و دریچه به بطری متصل بماند.
2. لبه‌های تیز محل برش را با نوار چسب بپوشانید تا هنگام کار دستتان را زخمی نکند. اکنون یک درِ قابل باز و بسته شدن برای دستگاه خود دارید.

نکته: اگر بطری شما شفاف نیست، می‌توانید یک پنجره کوچک روی آن دریل کنید و یک تلق شفاف بچسبانید تا بعدها بدون نیاز به باز کردن در، داخل دستگاه و وضعیت تخم‌ها را مشاهده کنید. این کار اختیاری است اما به حفظ دما و رطوبت حین بازدید از تخم‌ها کمک می‌کند.

مرحله ۲: نصب سیستم گرمایی (لامپ) برای تامین دمای مطلوب

بسیاری از پرندگان برای رشد جنین داخل تخم به دمای حدود 37.5°C نیاز دارند​. ما این گرما را با یک لامپ کوچک تامین می‌کنیم. یک لامپ رشته‌ای ۲۵ وات (یا ۴۰ وات در صورت بزرگ بودن بطری) گزینه خوبی است چون حرارت یکنواخت و ملایمی تولید می‌کند. اکنون گام‌های نصب منبع حرارتی را انجام دهید:

1. نصب سرپیچ و لامپ: سرپیچ را به سیم برق وصل کرده و اتصالات را کاملاً عایق کنید. سپس سرپیچ را از قسمت دهانه بطری یا از سقف داخلی بطری آویزان کنید طوری که لامپ تقریباً در قسمت بالای بطری معلق باشد​. می‌توانید از چسب حرارتی یا چسب برق برای محکم کردن سرپیچ روی دیواره یا در بطری استفاده کنید. دقت کنید که لامپ با پلاستیک بطری تماس نداشته باشد تا از ذوب شدن آن جلوگیری شود. همچنین لامپ نباید آنقدر پایین باشد که جوجه‌های تازه هچ‌شده (تازه از تخم درآمده) بتوانند آن را لمس کنند و بسوزند.
2. تست اولیه دما: قبل از ادامه کار، لامپ را روشن کنید و یک دماسنج را داخل بطری (در میانه فضای داخلی) قرار دهید. چند ساعت صبر کنید تا ببینید دمای داخل بطری به چه حدی می‌رسد. هدف ما محدوده 36 تا 38 درجه سانتی‌گراد است. اگر دما خیلی پایین بود، می‌توانید از لامپ قوی‌تر (مثلاً ۴۰ وات) یا دو لامپ کوچک استفاده کنید. اگر دما بیش از حد بالا رفت، چند سوراخ تهویه اضافه (یا بزرگ‌تر) در بطری ایجاد کنید یا با قرار دادن یک دیمر روی سیم برق، شدت نور لامپ را کمی کاهش دهید
3. ایمنی برق: مطمئن شوید سیم‌کشی شما صحیح و ایمن است. از چسب برق برای پوشاندن اتصالات لخت استفاده کنید تا خطر برق‌گرفتگی یا اتصالی کاهش یابد. همچنین یک ترموستات مکانیکی یا دیجیتال اگر در اختیار دارید می‌تواند به صورت خودکار دما را تنظیم کند، اما چون قصد داریم ساده‌ترین روش را به کار گیریم، در این راهنما فرض بر کنترل دستی دما است.

با این تنظیمات، محیط گرم لازم برای رشد جنین داخل تخم فراهم می‌شود. دما را با دماسنج چندین بار بازبینی کنید تا مطمئن شوید نزدیک به 37 درجه ثابت می‌ماند​. یادتان باشد حفظ دمای پایدار مهم‌ترین چالش در ساخت هر دستگاه جوجه‌کشی است.

مرحله ۳: تامین رطوبت مناسب با استفاده از ظرف آب

جنین درون تخم علاوه بر گرما به رطوبت کافی نیز نیاز دارد. رطوبت مناسب از خشک شدن غشای داخل تخم جلوگیری کرده و به جوجه کمک می‌کند راحت‌تر از تخم بیرون بیاید. معمولاً برای بیشتر پرندگان، رطوبت حدود ۵۰٪ در اکثر دوره جوجه‌کشی و حدود ۶۵٪ یا بیشتر در روزهای آخر توصیه می‌شود. ما یک ظرف آب داخل بطری قرار می‌دهیم تا این رطوبت تامین شود.

1. یک کاسه کوچک آب را تا نیمه پر کرده و داخل بطری، در کف آن و ترجیحاً زیر لامپ قرار دهید. گرمای لامپ باعث تبخیر آب شده و رطوبت ایجاد می‌کند. برای اینکه ظرف آب اتفاقی چپه نشود، می‌توانید آن را با چسب روی کف بطری محکم کنید یا اطرافش را با تکه‌های ابر پر کنید.
2. برای افزایش سطح تبخیر، یک اسفنج تمیز درون آب بگذارید طوری که نصف آن خارج آب باشد. اسفنج مانند فتیله عمل کرده و آب را بالا کشیده و تبخیر را بیشتر می‌کند. به‌جای اسفنج می‌توانید از تکه پارچه یا حوله کوچکی هم استفاده کنید که قسمتی از آن در آب قرار گرفته است.
3. اگر بعد از راه‌اندازی دستگاه، رطوبت‌سنج عدد پایینی (مثلاً زیر ۴۰٪) نشان داد، علاوه بر اسفنج می‌توانید سطح ظرف آب را بزرگ‌تر کنید (مثلاً یک ظرف پهن‌تر استفاده کنید) یا یک ظرف آب دیگر هم اضافه نمایید. هرچه سطح آب آزاد بیشتر باشد، تبخیر و رطوبت بالاتر می‌رود.

نکته: قرار دادن یک کاسه آب درون دستگاه به همراه اسفنج باعث تامین رطوبت کافی می‌شود​.

در مقابل، اگر رطوبت بیش از حد بالا رفت (مثلاً بالای ۷۵٪ در دوران ستر)، کافی است کمی درِ بطری را باز بگذارید یا تعداد دریچه‌های هوا را بیشتر کنید تا رطوبت اضافه خارج شود. تنظیم رطوبت کمی به آزمون و خطا نیاز دارد؛ پس با مشاهده مکرر رطوبت‌سنج در روزهای اول، شرایط را پایدار کنید.

مرحله ۴: ایجاد تهویه (سوراخ‌های هوا) برای اکسیژن‌رسانی

تخم‌های نطفه‌دار در طول دوره جوجه‌کشی به اکسیژن نیاز دارند و دی‌اکسیدکربن تولید می‌کنند. بنابراین، تهویه مناسب در دستگاه حیاتی است. بدون هوای تازه، جوجه ممکن است خفه شود یا رشدش مختل گردد

. از طرفی، تهویه نباید آنقدر زیاد باشد که حرارت و رطوبت را به سرعت خارج کند. راه‌حل، تعبیه چند سوراخ کوچک در بطری است.

با استفاده از یک دریل کوچک یا حتی یک میخ داغ، چند سوراخ روی بطری ایجاد کنید:

• سقف بطری: ۲ تا ۳ سوراخ ریز (به قطر حدود ۵ میلی‌متر) روی بالاترین قسمت بطری ایجاد کنید تا هوای گرم و مرطوب که بالا می‌رود بتواند کمی تبادل داشته باشد. این سوراخ‌ها کمک می‌کنند گازهای گرم و CO₂ تجمع نکنند.
• دیواره‌های جانبی: روی یکی از دیواره‌های بطری که مقابل دریچه قرار دارد، ۳ تا ۴ سوراخ مشابه ایجاد کنید. ترجیحاً نزدیک به کف دستگاه هم ۱–۲ سوراخ بگذارید. این‌ها ورودی‌های هوای تازه خواهند بود.
• اطراف لامپ: اگر امکانش هست، چند سوراخ خیلی کوچک نزدیک به قسمت بالایی بطری، اطراف لامپ ایجاد کنید تا گرمای لامپ باعث مکش هوا شود و جریان همرفتی شکل بگیرد.

تعداد دقیق سوراخ‌ها بسته به اندازه بطری و تعداد تخم‌ها می‌تواند متفاوت باشد. قاعده کلی این است که وقتی دستگاه دربسته کار می‌کند، بوی کهنگی یا کپک حس نکنید و شیشه بطری خیلی مه‌گرفته نشود؛ این‌ها نشانه‌هایی است که تهویه نیاز به بهبود دارد. همچنین اگر شمع تست اکسیژن در اختیار دارید، می‌توانید داخل دستگاه یک شمع کوچک روشن کنید و درب را ببندید؛ اگر ظرف چند دقیقه خاموش شد یعنی اکسیژن کافی نیست و باید تهویه را بیشتر کنید (البته این آزمایش را بدون حضور تخم انجام دهید و قبل از گذاشتن تخم‌ها دستگاه را دوباره تهویه کنید).

دقت کنید سوراخ‌های تهویه را خیلی بزرگ نکنید تا اتلاف گرما بیش از حد نشود. تعدادی سوراخ کوچک پراکنده بهتر از یکی دو سوراخ بزرگ است. ترکیب این دریچه‌های تهویه با درِ قابل باز و بسته شونده بطری، اکسیژن کافی را برای جنین‌ها فراهم خواهد کرد.

مرحله ۵: چیدن تخم‌ها و آماده‌سازی نهایی دستگاه

اکنون که دما، رطوبت و تهویه دستگاه مهیا شده، نوبت به قرار دادن تخم‌های نطفه‌دار درون انکوباتور (دستگاه جوجه کش) دست‌سازمان می‌رسد. ابتدا مطمئن شوید تمام وسایل داخلی (توری، ظرف آب، دماسنج و...) تمیز و ضدعفونی شده باشند​، زیرا آلودگی می‌تواند به راحتی وارد تخم‌ها شده و جنین را از بین ببرد.

• کف بطری را با یک توری پلاستیکی یا فلزی بپوشانید تا تخم‌ها مستقیماً روی سطح بطری قرار نگیرند. این کار به جریان هوا در اطراف تخم‌ها کمک می‌کند. اگر توری در دسترس ندارید، می‌توانید مقداری پوشال چوب تمیز یا کاه در کف بطری پهن کنید. حتی دیده شده از کارتن تخم‌مرغ (شانه) بریده‌شده نیز برای ثابت نگه داشتن تخم‌ها استفاده می‌شود.
• تخم‌های نطفه‌دار را به آرامی و با احتیاط روی توری یا بستر قرار دهید. بهترین حالت این است که تخم‌ها را به پهلو (خوابیده) بچینید، به‌طوری‌که بینشان کمی فاصله باشد و هوا در اطرافشان گردش کند​. اگر اندازه بطری اجازه می‌دهد، تخم‌ها را در یک لایه بگذارید و از روی هم قرار دادن آنها خودداری کنید.
• دماسنج و رطوبت‌سنج را درون بطری، در جایی قرار دهید که از بیرون (از طریق دیواره شفاف یا دریچه) به راحتی قابل خواندن باشد. معمولاً نزدیک در بطری یا پنجره تلقی که شاید نصب کرده‌اید، جای خوبی است. مطمئن شوید سنسورهای آنها خیلی به لامپ نزدیک نباشند تا اندازه‌گیری اشتباه ندهند.در بطری (دریچه) را ببندید و با نوارچسب محکم کنید، طوری که در زمان جوجه‌کشی بدون ضرورت باز نشود. البته قرار نیست تمام مدت در بسته بماند (چرا که باید تخم‌ها را بچرخانید که در بخش بعد گفته می‌شود)، اما محکم بودن درزها کمک می‌کند دما و رطوبت ثابت بماند.

اکنون دستگاه جوجه‌کشی آماده به کار است! بهتر است قبل از قرار دادن تخم‌های اصلی، دستگاه را یک شب تا صبح خالی روشن بگذارید تا مطمئن شوید همه چیز پایدار است. طی این تست نهایی، دما را چند بار چک کنید و ببینید رطوبت حدود ۵۰٪ می‌ماند یا نه. هر تنظیم لازم (اندازه دریچه‌ها، شدت لامپ، مقدار آب) را انجام دهید تا شرایط ایده ال حاصل شود. سپس تخم‌های نطفه‌دار تازه را که حداکثر ۴-۵ روز از جمع‌آوری‌شان گذشته باشد، داخل دستگاه بگذارید تا روند جوجه‌کشی شروع شود.

نکات مهم در استفاده از دستگاه جوجه‌کشی دست‌ساز با بطری پلاستیکی

حالا که دستگاه شما آماده شده، رعایت چند نکته کلیدی در طی ۳ هفته‌ی جوجه‌کشی (برای تخم مرغ) ضروری است تا بهترین نتیجه را بگیرید:

• تنظیم دما و رطوبت در طول دوره: همان‌طور که اشاره شد دمای مطلوب برای بیشتر پرندگان حدود 37.5 درجه و رطوبت حدود ۵۰ تا ۵۵٪ در روزهای ابتدایی است. در مورد تخم‌مرغ مشخصاً ۱۸ روز اول رطوبت 50-55٪ و در ۳ روز آخر (دوره هچر) حدود ۶۵٪ توصیه می‌شود​. بنابراین در روز ۱۸ام، با افزودن آب بیشتر یا اسفنج‌های اضافی، رطوبت را بالا ببرید. اگر دستگاه شما خشک کار کند (رطوبت زیر ۴۰-۵۰٪) جوجه‌ها قادر به خروج از تخم نخواهند بود.
• چرخاندن منظم تخم‌ها: جنین داخل تخم اگر همیشه یک‌طرف بخوابد ممکن است به پوسته بچسبد و رشدش مختل شود. پس باید تخم‌ها را در طول دوران ستر (دوره قبل از هچ) چندین بار در روز بچرخانید. توصیه می‌شود حداقل ۳ بار در روز و در صورت امکان ۵ تا ۶ بار، هر ۴-۵ ساعت یک‌بار، تخم‌ها را به آرامی بچرخانید​. هر بار حدود ۱۸۰ درجه بچرخانید (مثلاً سمت چپ را به راست برسانید). یک روش ساده این است که روی یکی از طرفین هر تخم با مداد یک علامت X و روی طرف دیگر O بکشید. با این کار هر دفعه که سر می‌زنید علامت‌ها را چک می‌کنید تا مطمئن شوید نسبت به دفعه قبل پشت و رو شده‌اند و چرخش را فراموش نکرده‌اید. توجه: از روز ۱۸ به بعد چرخاندن را متوقف کنید، چون جنین خودش را برای خروج در موقعیت مناسب قرار داده و نباید دیگر دستکاری شود.
• نوربینی (کندلینگ) تخم‌ها: اگر کنجکاوید بدانید آیا تخم‌ها نطفه‌دار بوده و در حال رشد هستند، می‌توانید حدود روز هفتم تا دهم با استفاده از یک چراغ‌قوه قوی یا نور موبایل، تخم‌ها را نوربینی کنید.
• . در یک اتاق تاریک، نور را از انتهای پهن تخم بتابانید؛ باید رگه‌های خون یا لکه تاریک جنین را ببینید. تخم‌های نابارور یا جنین‌مرده معمولاً کدر و زرد مانده یا لکه خون لخته‌شده نشان می‌دهند. این تخم‌ها را می‌توان خارج کرد تا بقیه فضای بیشتری داشته باشند. البته این کار اختیاری است و اگر درست انجام نشود ممکن است به تخم ضربه بزند، پس کاملاً با احتیاط و در زمان کوتاه انجام شود.
• کنترل مداوم و صبور بودن: یک دماسنج و رطوبت‌سنج خوب داخل دستگاه مثل چشم و گوش شما هستند. حداقل دو بار در روز وضعیت را کنترل کنید. مخصوصاً در ابتدای راه‌اندازی ممکن است نیاز باشد تنظیماتی انجام دهید. صبور باشید و اگر یک روز اشتباهی مثلاً رطوبت خیلی کم شد، سریع اصلاح کنید. تخم‌ها تا چند ساعت نوسان شدید را تحمل می‌کنند اما تداوم نوسان می‌تواند مرگبار باشد.
• زمان هچ و خروج جوجه‌ها: برای تخم مرغ در روز 21 تقریباً باید منتظر بیرون آمدن جوجه‌ها باشید (برای پرندگان دیگر مدت متفاوت است). وقتی اولین جوجه نوک زد (صدای جیک و ترک روی تخم مشاهده شد)، هیچ دخالتی نکنید جز اینکه رطوبت را بالا و درب دستگاه را بسته نگه دارید. جوجه ممکن است از شروع نوک زدن تا خروج کامل تا 24 ساعت زمان نیاز داشته باشد، که طبیعی است. در این مدت با باز کردن درِ دستگاه کنجکاوی نکنید چون رطوبت ناگهان افت می‌کند و ممکن است غشای اطراف جوجه خشک شده و به بدنش بچسبد و خارج شدن را سخت یا ناممکن کند​.
• بهداشت پس از هچ: پس از آن‌که همه جوجه‌ها خارج شدند (یا حداکثر 2 روز از زمان اولین هچ گذشت)، جوجه‌های خشک‌شده را به یک کارتن یا جعبه پرورش منتقل کنید و دستگاه دست‌ساز را خاموش کنید. حتماً قبل از استفاده بعدی، همه قطعات آن را با آب گرم و محلول ضدعفونی ملایم تمیز کنید تا باکتری‌ها و بوی بد از بین بروند.
• با رعایت این نکات، شانس موفقیت جوجه‌کشی شما بسیار بالا می‌رود. این فرایند نیازمند مراقبت و توجه است، اما دیدن اولین ترک برداشتن تخم و بیرون آمدن جوجه زحمت‌های شما را جبران خواهد کرد.

افزایش پایداری دما با جرم حرارتی

در بسیاری از آموزش‌های جوجه‌کشی به نکات عمومی اشاره می‌شود، اما اینجا یک ترفند ویژه و کمترگفته‌شده را معرفی می‌کنیم که می‌تواند عملکرد دستگاه دست‌ساز شما را بهتر کند: استفاده از جرم حرارتی (Heat Sink) داخل دستگاه جوجه کشی.

منظور از جرم حرارتی، موادی است که گرما را در خود ذخیره کرده و به‌آهستگی آزاد می‌کنند. با قرار دادن چنین موادی در دستگاه، نوسانات دما کمتر شده و اگر مثلاً در دستگاه را باز کنید یا ناگهان دمای محیط افت کند، این ذخیره گرما کمک می‌کند دمای داخل دستگاه ثابت‌تر بماند.

چگونه این کار را در بطری انجام دهیم؟

• یکی از روش‌های ساده، قرار دادن ۱ یا ۲ بطری کوچک آب پر شده (مثلاً بطری نوشابه ۳۰۰ سی‌سی) در فضای خالی میان تخم‌ها است. این بطری‌های آب هنگام روشن بودن لامپ گرم شده و گرما را در خود نگه می‌دارند. اگر به هر دلیل دما افت کند، حرارت ذخیره‌شده را پس می‌دهند و مانند یک بالشتک حرارتی عمل می‌کنند​. بسیاری از افرادی که دستگاه جوجه‌کشی بزرگ‌تر می‌سازند، از قرار دادن بطری آب یا حتی قطعات آجر و سنگ در گوشه‌های دستگاه بهره می‌گیرند تا نقش تثبیت‌کننده‌ی دما را داشته باشد.
• گزینه دیگر، استفاده از برنج خشک یا شن در کف ظرف است. مثلاً می‌توانید مقداری برنج در یک کیسه پارچه‌ای کوچک ریخته و آن را کنار تخم‌ها بگذارید. برنج هم گرما را جذب و به تدریج آزاد می‌کند. (فقط دقت کنید کیسه پارچه‌ای روی تخم‌ها را نپوشاند و تهویه را مختل نکند).
• یک بطری پلاستیکی شفاف و نسبتاً بزرگ به عنوان محفظه استفاده کنید و حتماً دریچه‌ای برای دسترسی و چندین سوراخ برای تهویه روی آن تعبیه کنید تا اکسیژن کافی به تخم‌ها برسد​
• این ترفند ساده شاید در نگاه اول تاثیر زیادی به نظر نرسد، اما برای یک دستگاه کوچک که خیلی زود تحت تاثیر محیط قرار می‌گیرد، واقعا مفید است. با این کار، حتی اگر در اتاق کمی سردی یا گرمی ناگهانی پیش بیاید، نوسان داخل انکوباتور کمتر خواهد بود. شما با آگاهی از این نکته می‌توانید دستگاه بهتری بسازید و درصد هچ خود را بالا ببرید.

نتیجه گیری

در این مقاله، به زبان ساده آموختیم چگونه می‌توان با ابتدایی‌ترین وسایل یک دستگاه جوجه‌کشی خانگی ساخت. از آماده‌سازی بطری پلاستیکی گرفته تا تامین دما، رطوبت و تهویه مناسب و حتی نکات کاربری در طول جوجه‌کشی، همه را گام‌به‌گام مرور کردیم. مهم‌ترین نکات را دوباره به صورت خلاصه در زیر یادآوری می‌کنیم تا مطمئن شوید چیزی را از قلم نینداخته‌اید:

• یک بطری پلاستیکی شفاف و نسبتاً بزرگ به عنوان محفظه استفاده کنید و حتماً دریچه‌ای برای دسترسی و چندین سوراخ برای تهویه روی آن تعبیه کنید تا اکسیژن کافی به تخم‌ها برسد.
• از یک لامپ کوچک به عنوان منبع گرما بهره ببرید و دما را در حوالی 37 درجه سانتی‌گراد نگه دارید. دماسنج را مرتبا چک کنید و در صورت لزوم با کم و زیاد کردن توان لامپ یا اندازه دریچه‌ها تنظیمات را انجام دهید​.
• یک ظرف آب به همراه اسفنج داخل دستگاه قرار دهید تا رطوبت حدود 50٪ تامین شود و در ایام انتهایی رطوبت را به حدود ۶۵٪ برسانید. خشک بودن محیط بزرگ‌ترین دشمن جوجه‌کشی موفق است​.
• تخم‌ها را روی بستری نرم یا توری بچینید و حداقل سه بار در روز بچرخانید تا جنین به طور یکنواخت رشد کند​.. پس از روز 18 دیگر تخم‌ها را دستکاری نکنید و فقط رطوبت را بالا ببرید.
• با حوصله و دقت وضعیت را زیر نظر داشته باشید. اگر مشکلی رخ داد (مثلاً افت دما یا قطعی برق کوتاه)، خونسردی خود را حفظ کنید؛ تخم‌ها تا حدی قابلیت ارتجاع دارند و با برطرف کردن سریع مشکل، معمولاً آسیب جدی نمی‌بینند.

در نهایت، ساخت این دستگاه جوجه‌کشی با بطری پلاستیکی نشان داد که خلاقیت و دانش می‌تواند حتی با ابتدایی‌ترین امکانات نیز نتایج شگفت‌انگیزی رقم بزند. وقتی اولین جوجه‌های زرد و کوچک سر از تخم در می‌آورند و صدای جیک‌جیک آن‌ها فضا را پر می‌کند، متوجه خواهید شد که زحماتتان به ثمر نشسته است. امیدواریم با کمک این راهنما، تجربه‌ای موفق و لذت‌بخش در جوجه‌کشی خانگی داشته باشید. بعد از این آموزش نوبت شماست که دست به کار شوید و از نتیجه کار خود لذت ببرید. موفق باشید!